MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tasarlayarak öldürme
HÜKÜM: TCK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... hakkında; maktul ...’ı tasarlayarak öldürme suçundan yapılan yargılama sonunda; sanığın beraatine dair Bartın Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06/10/2011 gün ve 2011/210 esas, 2011/168 karar sayılı hükmün sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 27/12/2012 gün ve 2012/4827 esas, 2012/10089 karar sayılı ilamıyla bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,
Yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmekle, Dairemizin 27/12/2012 gün ve 2012/4827 esas, 2012/10089 karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü;
Sanık ...’in, maktul ...’ı tasarlayarak öldürme suçundan yapılan yargılamada elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet savcısının sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, herhangi bir isabetsizlik görülmeyen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, Üye ...’in, sanığın TCK’nun 81. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği yolundaki karşı oyu ile oyçokluğuyla 15/06/2017 gününde karar verildi.
KARŞI OY:
Sanık ... hakkında; maktul ...'ı tasarlayarak öldürme suçuna iştirak ettiği iddiası ile açılan kamu davasında, beraatine dair, Bartın Ağır Ceza Mahkemesince verilen direnme kararının onanmasına yönelik Dairemizin sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
ŞÖYLE Kİ; sanık ...'ün, olay öncesi ve sonrası ile ilgili olarak aşamalardaki tüm beyanları kendi içerisinde birbiriyle, hatta ve hatta diğer sanık beyanlarıyla dahi çelişmektedir. Bu nedenle beyanlarına tamamen itibar etmek mümkün görülmemektedir. Kaldı ki, Bartın Ağır Ceza Mahkemesince olayın kabul edilen oluşuna göre.... Nilgün'ün, maktul ile rızaya dayalı uzun süreli ilişkisinin bulunduğu, bu durumun gelen HTS kayıtlarından da sabit olduğu, durumun eşi tarafından öğrenilmesi, akabinde eşinin isteği doğrultusunda maktule telefon ederek olay gün ve saatinde buluşma teklifinde bulunması, bu surette sanık Şahbaz ile maktulün karşılaşmalarını temin eden kişi olması gibi hususlar sabittir. Bu konuda sayın çoğunluk görüşü aramızda görüş ayrılığı bulunmamaktadır.
Sayın çoğunluk görüşü ile aramızdaki uyuşmazlık, sanık ...'ün, maktul ile eşi Şahbaz'ı olay günü buluşma teklif ederek karşılaştırması şeklindeki hareketinin vasıflandırılmasına ilişkindir. Sanık ...'ün bu hareketini iradi olarak gerçekleştirip gerçekleştirmediği önem taşımaktadır.
Sanık Şahbaz'ın, eşinin maktul ile ilişkisini öğrenir öğrenmez, “..bunun kolunu bacağını kırmadan rahat durmayacak” diyerek ona karşı şiddet kullanacağına yönelik iradesini açıkça ortaya koymuştur. Buna rağmen sanık ..., olay günü eşi tarafından hiçbir zorlama olmamasına karşın maktulü telefon ile aramış ve sanık Şahbaz ile karşı karşıya gelmesini sağlamıştır. Bu durumda sanık Şahbaz ile fikir birliği içinde, onun eylemine kolaylık sağlamış olduğundan, 5237 sayılı TCK'nun 81, 39/2-c maddesi uyarınca suçunun sübutunu kabul etmek gerektiği görüşü ile sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.