MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım, kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;
Katılana yönelik silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan açılan kamu davasının TCK.nun 64, CMK.nun 223/8. maddesi gereğince düşmesine.
2- Sanık ... hakkında;
...'yı öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.
3- Sanıklar ... ve ... hakkında;
...'yı öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etmekten TCK.nun 81/1, 35/2, 39/2-c, 53/1-a-b-c-d-e, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkemece verilen 04.05.2015 tarihli, 2015/68 esas ve 2015/125 karar sayılı hüküm yasal süresi içinde müdafii tarafından 05.05.2015 tarihinde temyiz
edilmiş ise de, sanık ...’nın 17.11.2017 tarihli dilekçesinde hükmün onanmasını istediğini beyan ettiğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 1-9/15 sayılı kararına göre, sanık CMK.nun 266. maddesi uyarınca temyiz talebinden vazgeçme niteliğinde bulunan talebi nedeniyle sanık ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.
Sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz talepleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın, mağdur katılan ...’ya yönelik olan kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’nın, mağdur katılan ...’ya yönelik olan kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy