(KANUN YARARINA BOZMA)
1-)Hükümlü isminin ... olmasına ve hükümlü hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2015 tarihli ve 2015/80 değişik iş sayılı kararı ile toplanmasına rağmen kanun yararına bozma istem yazısında ve tebliğnamede hükümlü isminin ..., içtima kararının ise Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/06/2015 tarihli ve 2015/520 değişik iş sayılı Kararı olarak gösterilmesi, kanun yararına bozmaya konu edilen kararın Konya İnfaz Hakimliğinin 16/11/2016 tarihli, 2016/2891 Esas ve 2016/2887 sayılı Kararı olduğunda tereddüt bulunmadığından maddi yazım hatası olarak değerlendirilerek inceleme yapılmıştır.
2-)Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve uyuşturucu veya uyarıca madde kullanılmasını kolaylaştırmak için yer temin etmek suçlarından hükümlü ...'nun (...'ın), Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2015 tarihli ve 2015/80 değişik iş sayılı Kararı ile toplanan 6 yıl 13 ay 9 gün hapis cezasının infazı sırasında, adı geçen hükümlünün denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin Konya İnfaz Hâkimliğinin 16/11/2016 tarihli ve 2016/2891 Esas, 2016/2887 sayılı Kararı ile ilgili olarak;
Hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanması talebinin reddine dair Konya İnfaz Hakimliğinin 21/10/2016 tarihli ve 2016/2680 Esas, 2016/2675 sayılı Kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/11/2016 tarihli ve 2016/1733 değişik iş sayılı kesin Kararını müteakip, infaz aşamasında kazanılmış hak olmayacağı ve hukuka aykırı kararların her zaman geri alınarak yeniden karar verilebileceği gözetilerek yapılan incelemede;
Konya İnfaz Hâkimliğince, 671 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Kurum ve Kuruluşlara İlişkin Düzenleme Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna eklenen Geçici 6. maddesindeki düzenleme ile şartla tahliye tarihine 2 yıl kalan hükümlülerin cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verileceğinin öngörüldüğü, anılan düzenlemede bir kısım suçların istisna
tutulduğu, hükümlünün 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamı dışında bırakılan uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan aldığı mahkumiyetin anılan düzenleme kapsamındaki uyuşturucu veya uyarıca madde kullanılmasını kolaylaştırmak için yer temin etmek suçundan verilen ceza ile içtima edildiği, içtimalı cezalarda hükümlü lehine olan infaz rejiminin uygulanması gerektiğinden bahisle, hükümlünün cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmiş ise de;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesinde “Bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar. Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107'nci maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı istenir.” şeklindeki düzenlemeye nazaran hükümlünün içtima kararına dahil cezalarının ayrı ayrı bağımsızlıklarını korudukları, 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesi ile 5275 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. maddesinde; "01/07/2016 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/09/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104, 105), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, bu Kanunun;
a) 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre “iki yıl”,
b) 107'nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “üçte iki”lik oran “yarısı”,
Olarak uygulanır.” şeklinde düzenleme getirildiği, hükümlü hakkındaki Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/06/2015 tarihli ve 2015/520 değişik iş sayılı (Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2015 tarihli ve 2015/80 değişik iş sayılı) içtima kararına konu mahkumiyetlerden birinin 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesinde kapsam dışı bırakılan uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçu olduğu cihetle, hükümlünün işbu mahkumiyete konu cezasının infazında şartla tahliye tarihinin 2/3 oranı üzerinden hesaplanacağı ve şartla tahliye tarihine 1 yıl kala denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebileceği, aksi düşünce ve uygulamanın kabûlü halinde; yalnızca uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama gibi 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamı dışında bırakılan bir suç işleyen hükümlünün şartla tahliye tarihinin 2/3 oranı üzerinden hesaplanarak şartla tahliye tarihine 1 yıl kala denetimli serbestlik hükümlerinden istifade edebilecekken, uyuşturucu veya uyarıcı madde
ticareti yapma veya sağlama gibi kapsam dışı bir suçun yanında 671 sayılı KHK kapsamında başka suçlar işleyen hükümlünün ise sırf bu suçlardan aldığı cezaların içtima ettirilmesi nedeniyle şartla tahliyesine 2 yıl kala denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak tahliye edilmesi gibi bir sonuca yol açacağı, bunun da kanun koyucunun açık iradesine, eşitlik prensibine ve ceza adalet sistemine aykırı düşeceği cihetle, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkûmiyeti bulunan hükümlü hakkında 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesi ile 5275 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. madde uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/02/2017 gün ve 94660652-105-42-646-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Konya İnfaz Hâkimliğinin 16/11/2016 tarihli ve 2016/2891 Esas, 2016/2887 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.