MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Kasten öldürme, öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM: a) Kasten öldürme suçundan; Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2016 gün ve 2016/77 esas-2016/212 karar sayılı, kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 19 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, sanık müdafii ile katılan vekilinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, Mahkemenin anılan kararının CMK'nin 280/20 maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 17 yıl hapis cezası,
b) Mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan; Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2016 gün ve 2016/77 esas-2016/212 karar sayılı, kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, sanık müdafii ile katılan vekilinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ...’ın, Tarık’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dair Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.01.2017 tarih, 2016/145 esas ve 2017/14 karar sayılı “esastan ret” kararına dair yapılan temyiz talebinin, Dairemizin 2018/4647 esas sırasında kayıtlı dosya üzerinden incelendiği, iş bu dosyada ise sanık ...’ın maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan 31.07.2017 gün ve 2017/15 Esas 201/108 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün incelemeye konu olduğu, açıklanan nedenlerle tebliğnamede sanık ...’ın...’a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme dair görüş inceleme dışı bırakılmıştır.
Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ve takdirine göre TCK’nin 62. maddesi uyarınca yapmış olduğu indirim oranına ilişkin mahkemenin bu konudaki takdir hakkı ve yasal olanağın da bulunması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanık ...’ın maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31.07.2017 gün ve 2017/15 esas 201/108 karar sayılı kararına ilişkin; sanık ... müdafinin 06.02.2017 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunarak gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmesini belirttiği, gerekçeli kararın sanık ... müdafiine 15.02.2017 tarihinde tebliğ edildiği fakat bu süre zarfında gerekçe ihtiva eden bir dilekçe verilmediği, sanık ... müdafiinin 16.05.2019 tarihinde Dairemizde yapılan duruşmada ileri sürdüğü temyiz gerekçeleri yönünden ise 5271 sayılı CMK’nin 295. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal sürenin geçtiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilerek, katılan ... vekilinin ve katılan ... vekilinin süresinde bulunduğu temyiz istemleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede,
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31.07.2017 gün ve 2017/15 esas 201/108 karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin; sanığın eyleminin TCK’nin 82/1-a maddesinde düzenlenen kasten öldürme suçunun nitelikli haline vücut verdiği ve bu nedenle suç vasfının yanlış belirlendiğine, cezada haksız tahrik indirimi, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ve sair sebeplere yönelen, katılan ... vekilinin; sanık hakkında eksik ceza tayin olunduğuna ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden temyiz başvurusunun 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca, tebliğnamedeki düşünceden farklı olarak ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE ve hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafinin tahliye talebinin reddine, 21.05.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
21/05/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nin yokluğunda 23/05/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.