Yağma suçlarından Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/12/1984 tarihli ve 1984/313 müteferrik sayılı ilamıyla 36 yıl ağır hapis cezasına hükümlü ...'ın, söz konusu cezasının infazı sırasında Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/1991 tarihli ve 1991/211 esas, 1991/238 sayılı kararıyla 13/04/1991 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliye edilmesini müteakip, hükümlünün deneme süresi içerisinde 22/10/2011 tarihinde işlemiş olduğu göçmen kaçakçılığı suçlarından dolayı 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılması sebebiyle, şartla tahliye kararının geri alınarak ikinci suçun işlendiği 22/10/2011 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 14/09/2015 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bila tarihli ve 2016/4 değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın reddine dair Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/10/2016 tarihli ve 2016/1410 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca uyarlama yapılarak ceza miktarının azaltılmış olmasının bihakkın tahliye tarihinin geri çekilmesi yönünden etkili olacağı cihetle, somut olayda Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/1991 tarihli ve 1991/211 esas, 1991/238 sayılı kararıyla 13/04/1991 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliye edilmesine karar verildiği, uyarlama yargılaması sonucunda hükümlünün yağma suçlarından aldığı ceza miktarının azaltılmış olduğu ve hükümlünün cezalarının Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bila tarihli ve 2015/552 değişik iş sayılı ilamıyla 30 yıl 22 ay 15 gün hapis cezası olarak toplandığı ve Mahkemesince bihakkın tahliye tarihinin geri çekilerek 30/07/2011 olarak belirlenmesi gerektiği, hükümlünün şartla tahliyesinin geri alınmasına neden olan İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2012 tarih ve 2012/177 esas, 2012/288 sayılı kararına konu suç tarihinin ise 22/10/2011 olduğu nazara alındığında, bihakkın tahliye süresi bittikten sonra işlenmiş suç nedeniyle şartla tahliyesinin geri alınmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/12/2017 gün ve 94660652-105-34-14686-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hükümlü ... hakkında yağma suçundan 765 sayılı TCK'nun 497/1, 65/3, 59. maddeleri uyarınca 9 yıl 8 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen ve kesinleşen 22.10.1984 tarihli, 1983/102 esas ve 1984/97 karar sayılı hüküm ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nun yürürlüğe girmesi sonrası Cumhuriyet savcılığınca yapılan uyarlama istemi üzerine takdir hakkının kullanılması sözkonusu olduğundan duruşmalı inceleme yapılması gerektiği gözetilmeksizin, 21.02.2006 tarihinde evrak üzerinde inceleme yapılarak hükümlünün 5237 sayılı TCK'nun 149, 39/2-c, 43, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, verilen bu kararın hükümlüye tebliğ edildiğine dair dosyada evrak bulunmadığı gibi temyize konu olduğu gözetilmeksizin itiraz yasa yoluna tabi bulunduğu ve yasal süresi içerisinde itiraz edilmediği gerekçesiyle kesinleştirilerek infaza verildiği,
Hükümlü hakkında verilen bu hapis cezası ile Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2013 tarihli, 1983/268 esas, 1983/346 karar sayılı ek kararıyla ve Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2013 tarihli, 1983/170 esas, 1984/24 karar sayılı kararıyla verilen ve kesinleşen cezaların Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bila tarihli 2015/552 değişik iş sayılı kararıyla 765 sayılı TCK'nun 77/1. maddesi uyarınca 30 yıl 22 ay 15 gün hapis cezası olarak toplanmasına karar verildiği, bu kararın infazı sırasında hükümlünün koşullu salıverildiği ve deneme süresi içerisinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bila tarihli, 2016/4 değişik iş sayılı kararı ile koşullu salıverilme kararının geri alınmasına, ikinci suçu işlediği 22.10.2011 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 14.09.2015 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına karar verildiği, bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2016 tarihli ve 2016/1410 değişik iş sayılı kararın bihakkın tahliye tarihinin 30.07.2011 olarak belirlenmesi gerektiği ve bu nedenle itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu yapıldığı anlaşılmakla;
Toplama kararına dahil olan Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen ve kesinleşen 22.10.1984 tarihli, 1983/102 esas ve 1984/97 karar sayılı hüküm ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nun yürürlüğe girmesi sonrası Cumhuriyet savcılığınca yapılan uyarlama istemi üzerine 21.02.2006 tarihinde evrak üzerinde verilen kararın hükümlüye tebliğ edilip edilmediğinin araştırılarak, tebliğ edilmedi ise tebliğ edilmesi ve süresi içerisinde temyiz yasa yoluna başvurulması durumunda dosyanın temyiz incelemesinin yapılması amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi, temyiz yasa yoluna başvurulmaksızın hükmün kesinleşmesi durumunda ise bu hüküm ile ilgili olarak kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği konusunda gereğinin takdir ve ifası amacıyla dosyanın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tevdii nedenine göre bu aşamada kanun yararına bozma istemi konusunda karar verilmesine yer olmadığına, 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy