MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürme, hırsızlık
HÜKÜM : Her iki sanık hakkında;
A- ...'ı kasten öldürme suçundan, TCK'nin 81/1, 62, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası,
B- Hırsızlık suçundan, TCK.nin 142/2-a, 168/1, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...’in, maktul ...’i kasten öldürme ve nitelikli hırsızlık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına; sanık ... müdafiinin; eksik inceleme sonucu karar verildiğine; katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin; suç vasfına, eksik ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;
1- Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85
sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama ile,
2- Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı lehine vekalet ücretine karar verilmemesi kanuna aykırı ise de;
Bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine ve "karar tarihi itibariyle yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.960,00. TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılana ödenmesine" ibareleri eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen re'sen temyiz incelemesine tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 05.02.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.