MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürme
HÜKÜM: Sanık ...’nın; maktul ...’i kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29, 62, 53. maddelerine göre 15 yıl hapis cezasına mahkumiyetine dair; ... 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 21.09.2018 tarihli ve 2018/358E-2018/292K sayılı kararı
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yerel Mahkemece, Dairemizin 15.05.2018 tarihli ve 2018/199E-2018/2287K sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verilerek, re’sen de temyize tabi olan hükmün Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, duruşmalı olarak yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Dairemizin 15.05.2018 tarihli ve 2018/199E-2018/2287K sayılı ilamında da belirtildiği üzere, “Sanığın maktulden alacaklı olmasını tek başına tahrik sebebi saymamak gerektiği, alacak-borç ilişkisinin yasal yollardan takip edilmesinin gerektiği, aksini düşünmenin ise; her alacaklı olmanın, herhangi bir suçtan mağdur olmayı beraberinde getirmediği sürece tahrik sebebi saymayı getireceği, kaldı ki maktul tarafından sanığa yönelik haksız bir hareketin bulunmadığı anlaşıldığı, sanığın haksız tahrik indiriminden yararlandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu” anlaşılmakla;
6763 sayılı Kanunun 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 307/4. maddesi gereğince yapılan incelemede; direnme kararının usul ve yasaya uygun olmadığı görülmekle, anılan kanun maddesi gereğince dosyanın incelenmesi için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sayın Üye ...’in, direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğuna yönelen karşı oyu ve oy çokluğu ile 13/04/2021 gününde karar verildi.
KARŞI OY:
Sanık ...’nın maktul ...’i av tüfeği ile vururak öldürmesi olayında yerel mahkemenin sanığın basit derecede tahrik altında kalarak cezasından TCK’nun 29. maddesi gereğince asgari düzeyde indirim yapmasını dosyada maktulden sanığa yönelen haksız bir tahrik bulunmadığı gerekçesi ile bozan Dairemizin çoğunluk görüşüne sanık hakkında asgari düzeyde tahrik uygulamanın doğru olduğu kanaatiyle muhalifim.
Şöyle ki; Oluş ve dosya kapsamına ve kabule göre sanık ...’nın olaydan yaklaşık iki yıl kadar önce maktule kredi kartı aracılığı ile 2800 TL borç para verdiği, maktulün parayı geri iade etmediği, sanığın kendisinin emekli olup ihtiyacı olduğunu söyleyip mükerrer defalar alacağını istemesine rağmen borcunu inkar etmediği, ancak ödemediği, sanığın bu durumdan dolayı canının sıkıldığı, hatta dinlenen bir kısım tanık beyanlarından sanığın “Maktulden alacağım var, ya borcunu verecek ya da onu öldüreceğim.” dediğinin dosyaya yansıdığı anlaşılmaktadır.
Maktulün sanığa borcunun olduğu sabit olup, kendisi de inkar etmemekte, ancak 2 yıldan beri de ödememektedir. TCK’nun 29. madde de haksız bir fiilin meydana getirdiği şiddet ve elemin etkisi altında suç işleyenin cezasında indirim öngörmekte madde gerekçesinde de maddedeki haksız fiil teriminin o hakaretin hukuk düzenince tasvip edilmediği şeklinde anlaşılacağı belirtilmektedir. Fiil haklı olduğu takdirde ne failin bundan dolayı şiddet veya üzüntüye kapılması, ne de haklı bir fiile karşı bir tepkide bulunması mazur görülemez.
Fiilin haksız olup olmadığı belirli bir dönemde, yine belirli bir toplulukta geçerli olan sosyal değer hükümlerine göre hakim tarafından takdir edilir. Fiilin haksız olması için suç teşkil etmesi veya borçlar hukuku manasında haksız fiil olması şart değildir. (Dönmezer-Erman Ceza Genel Hükümleri 2. cilt 353 sf, Hakeri Ceza Hukuku Genel Hükümler, 452. sayfa)
Somut olayımızda, emekli olup bu maaşı ile geçinen sanık 2 yıl gibi uzun bir süre önce borç verdiği maktulden kendince yüksek bir meblağ olan 2800 TL alacağını alamadığını, bu nedenle sinirlendiğini, çevresine de maktule zarar vereceğini söylediği, olay günü de başka hiçbir neden olmaksızın, alacağını alamamanın verdiği hiddet ile maktulün iş yerine gelerek yine alacağını istediği, ve çıkan tartışmada silahla maktulü öldürdüğü olayda asgari seviyede tahrik hükümlerinden faydalanması gerektiğinin düşüncesi ile yerel mahkemenin kararının onanması gerektiği kanaati ile çoğunluğun görüşüne muhalifim.
13/04/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Mehmet Işık'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 15/04/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.