MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : TCK'nin 37/1 delaletiyle 81/1, 62/1, 53/1-2-3, 63/1. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına yönelik istinaf isteminin esastan reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık müdafiinin, karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınnca uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.
Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümüne yönelik olarak sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.04.2018 gün ve 2018/441 esas, 2018/478 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş değerlendirildiğine, sanığın suçu işlemediğine, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, sayın Üye ...’in sanığın asli fail değil suça yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine yönelen karşı oyu ve oy çokluğuyla, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/11/2019 gününde karar verildi.
KARŞI OY:
Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucu; maktul ...’ın öldürülmesinden asli fail olarak sorumlu tutulmasına dair yerel mahkemece verilen kararın onanmasına yönelik çoğunluk görüşüne sanığın bu eylemden TCK.nin 39. maddesi gereği sorumlu tutulması gerektiği görüşü ile katılmıyorum. Şöyle ki;
Dosya kapsamı ve delil durumuna göre dosyada taraflar ve tarafların yakınlarından oluşan tanıklar dışında yerel mahkemesinde gerekçesi ile itibar ettiği beyanlar tanık ...’ın hazırlık beyanlarıdır. Bu beyanlar dikkate alındığında sanık ...’ın dosyası daha önce kesinleşen ve maktul ...’ı bıçaklayarak öldüren suça sürüklenen çocuk ...’ın eylemine maktulün kollarından tutarak katılmadığı sabittir. Dosyaya göre maktulün oğlu Ferhat ile sanık ... dünür olup aralarındaki küfürleşme nedeniyle, sanık ..., yanına suça sürüklenen çocuk ... da dahil bir kaç kişiyi alarak sopalarla kavga etmek için dünürü ...’ın evinin bulunduğu bölgeye gelmiş ve çıkan kavgada Ferhat’ın burnuna sopayla vurarak onu yaralamıştır. Çıkan kavgayı ayırmaya yönelik olay yerine gelen Ferhat’ın babası olan 61 yaşındaki maktul ...’ın sanık ve yanındakilerin hedeflerindeki dövmek istedikleri kişi olmadığı halde suça sürüklenen çocuk ... tarafından bıçaklanarak öldürülmesi olayında sanık ...’ın maktul Haydar’ı tutarak suça sürüklenen çocuğa yardımcı olduğuna dair delilin olmadığı, asıl hedefleri maktul olmayıp maktulün oğlu Ferhat olduğu, ancak sanık ... tarafından olay yerine götürülen suça sürüklenen çocuğun sanık ...’ın olay yerinde bulunmasından aldığı manevi kuvvet ile maktulü bıçaklayarak öldürdüğü olayda; sanığın fiilinin suça sürüklenen çocuğa işlenme sırasında orada bulunarak yardım etme olduğu, bu nedenle TCK.nin 81, 39. maddeleri gereği cezalandırılmasına karar verilmesi görüşünde olduğumdan, sanığın TCK.nin 81, 37. maddelerinden cezalandırılmasına dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
...
Muhalif Üye
Full & Egal Universal Law Academy