(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Çocuğu veya beden ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi öldürme, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma ve muhtelif suçlardan hükümlü ... hakkındaki cezaların 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 99 ve 101/2. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis ve 10 yıl 29 ay hapis cezası olarak toplanarak infazına dair Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/03/2017 tarihli ve 2017/345 değişik iş sayılı kararını müteakip, hükümlü hakkındaki içtima kararının çözülerek hükmedilen hapis cezalarının ağırlaştırılmış müebbet hapis ve 13 yıl 48 ay hapis cezası olarak içtima edilmesine yönelik İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin kısmen kabulü ve İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/12/2017 tarihli ve 2017/116 esas, 2017/315 sayılı karar ile ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilâm yönünden ise infaz rejiminin farklı olmasından bahisle reddine dair Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/11/2018 tarihli ve 2018/1560 değişik iş sayılı kararına karşı itirazın reddine ilişkin merci Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2018 tarihli ve 2018/428 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemesince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi ilâmların infazında koşullu salıverilmenin mümkün olmadığı, bu nedenle bu infaz rejimi farklı olan İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/12/2017 tarihli kararının diğer ilâmlara birlikte içtimasının mümkün olmadığı gerekçesiyle kısmen reddine karar verilmiş ise de, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24/12/2013 tarihli ve 2013/6061 esas, 2013/8084 karar sayılı ilâmında ''...5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 107/3-c maddesine göre "ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezası toplandığında hükümlünün cezaevinde en fazla 36 yıl kalacağı", aynı Kanunun 108/1-a maddesine göre "tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının 39 yılının infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanabileceği", aynı Kanunun 108/2 maddesine göre "tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı", aynı Kanunun 108/3 maddesine göre "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıverilmeden yararlanamayacağı" öngörülmesine karşın içtimalı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına mükerrirlik uygulandığı takdirde koşullu salıverilmenin üst sınırı konusunda aynı kanunda açık bir düzenleme bulunmadığı, Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2010 tarihli ve 2010/109-543 sayılı ilamında tekerrüre esas alınan Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2007 tarihli ve 2006/490 esas, 2007/263 karar sayılı kararında hükümlü hakkında tehdit suçundan hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş olduğu dikkate alınarak, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması koşulları gerçekleştiğinden, hükümlü hakkında hükmolunan cezanın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/3. maddesine göre 2.kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken Kırıkkale 1. Asliye Ceza mahkemesince bu konuda herhangi bir karar verilmediği, bu durumun ise hükümlü lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, bu nedenle hükümlü hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinin uygulanamayacağından, Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının infazında, ilk defa mükerrir olan hükümlünün 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-a maddesine göre 39 yıl cezaevinde geçirmesi gereken süreye, içtima dahilinde bulunan ilamların içerisinden aynı kanunun 108/2. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan cezanın en ağır olanının tespit edilip ilave olunması suretiyle hükümlünün cezaevinde kalacağı sürenin belirlenmesi gerekirken, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2013 tarihli ve 2013/1060 değişik iş sayılı kararında isabet görülmediğinden bozulmasına karar vermek gerekmiştir....'' belirtildiği üzere, somut olayda sanığın bir ağırlaştırılmış müebbet hapis ve birden fazla süreli hapis cezasının bulunduğu, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 107/3-c maddesi gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezası toplandığında hükümlünün cezaevinde en fazla 36 yıl kalacağı, aynı Kanun'un 108/2. maddesine göre tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıverilmeden yararlanamayacağı öngörüldüğü, içtimalı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına mükerrirlik uygulandığı takdirde koşullu salıverilmenin üst sınırı konusunda aynı Kanun'da açık bir düzenleme bulunmuyor ise de, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına mükerrirlik uygulandığı takdirde içtima dahilinde bulunan ilamların içerisinden tekerrüre esas alınan cezanın en ağır olanının tespit edilip ilave olunarak hükümlünün cezaevinde kalacağı sürenin bu şekilde belirleneceği anlaşılmakla, bu kapsamda İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/12/2017 tarihli ve 2017/116 esas, 2017/315 sayılı karar ile ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilâmının içtimaya dahil edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 23/05/2019 gün ve 94660652-105-35-4817-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2018 tarihli ve 2018/428 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.