MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
ÖLDÜRÜLEN: ...
SUÇ: Kasten öldürme
HÜKÜM: TCK'nin 81/1, 62/1, 53/1 a.b.d.e, 53/1-c, 63. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktulle sanığın mahalle arkadaşı oldukları, aralarında çıkan tartışma sonucu maktulün sanığa kafa atmasından ibaret olan ve haksız tahrik oluşturan eylemi nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari indirim yapılması yerine 16 yıl hapis cezası tayini,
Sanığın İstanbul 75. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2015 tarihinde kesinleşen 2015/32 Esas 2015/439 Karar ilamıyla basit tehdit suçundan hapis cezası ile cezalandırıldığı, verilen bu kararın 08/05/2016 tarihinde infaz edildiği, infaz tarihinden sonra 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinde öngörülen süre geçmeden yargılamaya konu suç işlediği anlaşılmakla, yine infaz tarihinden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi gereğince TCK’nin 106/1-1. fıkrasında düzenlenen tehdit suçu uzlaşma kapsamına alınmış olup, sanık hakkında tehdit suçundan hüküm içeren ve tekerrüre esas alınan İstanbul 75 Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2015 tarihinde kesinleşen 2015/32 Esas 2015/439 Karar sayılı kararı yönünden CMK’nin 253. vd. maddeleri gereğince uzlaşma işlemleri yapılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz hukuku açısından da değerlendirilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında uzlaştırma işlemleri yapılmaksızın, uzlaştırma işleminin sonucu beklenmeksizin sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması,
Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık ... hakkında; maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/02/2018 gün ve 2018/103 E. 2018/123 K. sayılı kararında eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin müvekkilinin öldürme kastı ile hareket etmediğine, meşru müdafa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 11/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.