(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Yaralama suçundan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2017 tarihli ve 2015/824 esas, 2017/138 karar sayılı kararı ile 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükümlü ...’ın, denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 01/06/2017 tarihli ve 2017/844 esas, 2017/848 karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2019 tarihli ve 2019/193 değişik iş sayılı kararı ile 28/05/2019 tarihinden itibaren koşullu salıverilmesi sonrası, 02/06/2018 tarihinde işlemiş olduğu suçtan dolayı henüz bihakkın süresi dolmadan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve 2018/630 esas, 2019/229 karar sayılı 8 ay 10 gün mahkumiyet kararının 09/10/2019 tarihinde kesinleşerek müstakilen infazına başlanması üzerine, yeniden denetimli serbestlik tedbirinden faydalanma talebinin reddine ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 30/12/2019 tarihli ve 2019/2382 esas, 2019/2385 karar sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2020 tarihli ve 2020/18 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A maddesinde yer alan; "(1)Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla;
a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren,
b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan,
koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir.
(2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler....",
5275 sayılı Kanun'un geçici 4. maddesinde yer alan "(1)Bu Kanunun 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şart 31/12/2020 tarihine kadar uygulanmaz." ve
671 Sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Kurum ve Kuruluşlara İlişkin Düzenleme Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna eklenen geçici 6. maddesinde yer alan; " 1/7/2016 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104, 105), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, bu Kanunun;
a) 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre “iki yıl”,
b) 107 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “üçte iki”lik oran “yarısı”,
olarak uygulanır.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfaz Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince hükümlünün cezasının infazı sırasında en fazla 2 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinden faydalanabileceği, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2017 tarihli ve 2015/824 esas, 2017/138 karar sayılı kararı ile 4 yıl 2 ay hapis cezasının infazı sırasında 01/06/2017 ile 28/05/2019 tarihleri arasında denetimli serbestlik tedbirinden faydalanan hükümlünün, bu suçtan ötürü bihakkın tahliye tarihinin 26/06/2021olup infazının devam ettiği, bu hükmün infazı sırasında 02/06/2018 tarihinde işlemiş olduğu suçtan dolayı hükümlü hakkında verilen mahkûmiyet kararının 09/10/2019 tarihinde kesinleşmesi üzerine, bihakkın süresi dolmayan ve infazı devam eden hapis cezasının yeni gelen ve infazına başlanılan hapis cezası ile içtima edilerek infazının gerektiği, hükümlünün daha önce denetimli serbestlikten faydalandığı sürenin bahsi geçen 2 yıllık süreden mahsup edilerek kalan süre yönünden denetimli serbestlik tedbirinden yararlanması gerektiği gözetilerek itirazın bu yönüyle kabulü yerine hükümlünün daha önce denetimli serbestlik kapsamında yararlandığı sürenin yeni gelen cezanın infazı sırasında dikkate alınmayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.03.2020 gün ve 94660652-105-55-2900-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;
../..
S/3
TÜRK MİLLETİ ADINA
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesine uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı için bazı şartların gerçekleşmesi gerekmektedir, öngörülen şartlara baktığımızda; hükümlünün cezasının son altı ayını kesintisiz olarak açık ceza infaz kurumunda geçirmesi, yada Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma şartları oluşmasına rağmen iradesi dışındaki nedenlerle açık ceza infaz kurumuna ayrılamaması veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilmesi, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması,
Çocuk Eğitim Evinde bulunan hükümlülerin toplam cezalarının 1/5'ini tamamlaması,
Koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalması, 15/8/2016 tarihli 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna eklenen 09.11.2016 tarihli 6757 sayılı Kanunla değiştirilerek kabul edilen geçici 6. maddesine göre; 1/7/2016 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104, 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere diğer suçlardan hükümlüler yönünden koşullu salıverilmelerine iki yıl yada daha az bir sürenin kalması,
İyi halli hükümlü olması,
Hükümlünün hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanması yönünde talebinin bulunması,
Halinde, hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak infaz hakimliği tarafından karar verilebilir.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfaz Hakkında Kanunun 105/A maddesi gereğince hükümlünün en fazla 2 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazından faydalanabileceği gözetilerek toplanması koşulu oluşan cezaların bu hususta karar alındıktan sonra hükmün uygulanma koşulları değerlendirilmeli ve süre buna göre belirlenmelidir. Hükümlü daha önceden denetimli serbestlik tedbiri ile infazdan belirli bir süre ile yararlanmış ise, artık ancak iki yıldan bakiye kalan süre kadar denetimli serbestlikten yararlanabilecektir.
Kanunda hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden sadece bir kez yararlanabileceğine, bu infaz usulünden yararlanan hükümlünün bir daha bu infaz usulünden yararlanamayacağına dair kısıtlayıcı bir hüküm bulunmadığından, hükümlü daha önce denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasını infaz etse ve bu infaz usulü için kanunda öngörülen azami sürenin tamamını kullansa dahi infaza konu cezasından dolayı koşullu salıverildikten sonra infaza verilen başka ceza ya da cezalarının infazı için tekrar Ceza İnfaz Kurumuna alındığında, bu ceza ya da cezaları yönünden Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden yararlanması mümkündür.
Yukarıda da açıklandığı gibi koşullu salıverilme tarihinden önce kesinleşip gelen cezaları yönünden ise öncelikle toplama kararı alınması ve yeni belirlenecek koşullu salıverilme tarihine göre 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerekmektedir.
Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde, hükümlünün kesinleşerek infaza verilen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2017 tarihli ve 2015/824 esas, 2017/138 karar sayılı kararı ile 4 yıl 2 ay hapis cezasının infazı sırasında 01/06/2017 ile 28/05/2019 tarihleri arasında denetimli serbestlikten yararlandığı, 28.05.2019 tarihinde koşullu salıverildiği, koşullu salıverilme tarihinden sonra 09.10.2019 tarihinde kesinleşerek infaza verilen ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve 2018/630 esas, 2019/229 karar sayılı kararı ile trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma suçundan almış olduğu 8 ay 10 gün hapis cezasının infazına Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 30.12.2019 tarihli ve 2019/11894 sayılı müddetnameye göre 24.12.2019 tarihinde başlandığı, koşullu salıverilme tarihinin 28.06.2020, bihakkın tahliye tarihinin ise 30.08.2020 olarak belirlendiği, hükümlünün 30.12.2019 tarihli dilekçesiyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden yararlanmak istediğini bildirdiği, talep tarihi itibariyle koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az bir süre olduğu anlaşılmakla, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesinde öngörülen diğer koşullarında varlığı değerlendirilerek hakkında koşullu salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünün uygulanmasında talep tarihi itibariyle süreye ilişkin yasal bir engel bulunmadığından, süre koşulu gerçekleşmediği gerekçesiyle hükümlünün 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinden yararlanma isteminin reddine dair verilen ... İnfaz Hakimliğinin 30.12.2019 tarihli ve 2019/2382 esas, 2019/2385 karar sayılı kararına
karşı Cumhuriyet Başsavcılığının yapmış olduğu itirazın kabulüne ve hükümlünün koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair mercii ... 1.Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.01.2020 tarihli ve 2020/18 değişik iş sayılı kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca yapılan ve haklı nedenlere dayanmayan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.