MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
MAKTUL: ...
KATILANLAR:..., ..., ..., ..., ..., ...
SUÇ: Kasten Öldürme
HÜKÜM : 1) Elazığ 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/2019 tarihli, 2019/199 Esas 2019/154 Karar sayılı kararı ile ;
a) Sanık ... hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine,
b) Sanık ... hakkında TCK'nın 81/1, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezasına ilişkin kararı
2) İstinaf başvurularının Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 07/02/2020 gün, 2020/187 Esas ve 2020/220 Karar sayılı ilamı ile esastan reddine dair kararı.
TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, Katılanlar ... ve ... vekili
TÜRK MİLLETİ ADINA
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 07/02/2020 tarih ve 2020/187 Esas, 2020/220 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmü ile ilgili olarak;
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nce verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından katılanlar vekillerinin sanık ... yönünden iştirak iradesinin bulunduğuna, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak;
Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nce verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin meşru savunma hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine, öldürme kastının mevcut olmadığına, katılanlar vekillerinin suç vasfına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik şartlarının somut olayda oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,
Ancak;
Olayın seyri ve gelişimi gözetildiğinde tüm dosya kapsamından maktulün üstlendiği anlaşılan borcu, sanık ...'e ödemediği gibi alacağını isteyen sanığı bıçakla tehdit ettiği, anlaşıldığından, ölenden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut da dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinin uygulanması sırasında asgariye yakın haksız tahrik indirimi yapılması yerine yazılı şekilde asgari düzeyde indirim yapılarak fazla ceza tayini ,
Bozmayı gerektirmiş olup sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla kısmen yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca “Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.