MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme, öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2018 tarih ve 2017/211 esas 2018/256 karar sayılı ilamı ile;
Sanıklar ... ve ... hakkında: kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat,
Sanık ... için: Maktul ... öldürmeye azmettirmekten beraat, ...'e yönelik eylem sebebiyle TCK'nin 38, 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay
hapis cezası,
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesinde 696 sayılı KHK'nin 100. maddesi ile yapılan değişiklik uyarınca sanıklar müdafilerinin uygun görülmeyen duruşmalı inceleme taleplerinin reddine karar verilmiştir.
Sanık ... hakkında ...'u yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar 5271 sayılı CMK'nin 286/2. maddesine göre temyiz edilemeyeceğinden, sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz isteminin,
Sanık ... müdafiinin yasal süresi içinde verdiği süre tutum temyiz dilekçesinin CMK'nin 294. maddesine aykırı olarak gerekçe içermediği, gerekçeli karar 12.03.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen CMK'nin 295. maddesinde belirtilen süreye uymayarak yasal süresinden sonra 21.03.2019 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunduğu anlaşılmakla, Heyetimizden Sayın ... ve ...'in temyiz kapsamında kaldığına ilişkin karşı oyu ve oy çokluğuyla sanık ... müdafiinin temyiz isteminin,
Aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
Katılanlar vekilinin de CMK'nin 295. maddesinde belirtilen süreye uymayarak yasal süresinden sonra 21.03.2019 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunduğu anlaşılmakla, 25.02.2019 tarihli süre tutum temyiz dilekçesinde belirttiği gerekçelerle sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılmıştır.
Sanıklar ... hakkında maktul ...'i kasten öldürmeye azmettirme, katılan ...'ı öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından beraat, sanık ... hakkında maktulü öldürmeye azmettirme suçundan beraat, katılan ...'ı öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan mahkumiyet, sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme, katılan ...'ı öldürmeye teşebbüs, katılan ...'ı yaralama suçlarından mahkumiyetine dair hükümlere karşı yapılan istinaf başvuruları üzerine istinaf başvurularının kısmen esastan reddi kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede;
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19.02.2019 tarihli, 2018/2844 esas, 2019/626 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yetersiz gerekçeye, haksız tahrik bulunduğuna, öldürmeye teşebbüs suçunda suç vasfının yaralama olması gerektiğine, ...'a yönelik eylemde suçun basit yaralama olduğuna, katılanlar veklinin beraat kararları yönünden cezalandırma gerektiğine, ceza alan sanıklar yönünden de cezaların azlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
(M) (M)
KARŞI OY:
Sanık ... müdafiinin yasal süre içerisinde verdiği süre tutum dilekçesi ile temyiz incelemesinin yapılması gerektiğini düşündüğüm sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddine dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Şöyle ki;
5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1. md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295. md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301. md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.
Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.
CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.
İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.
Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. Şeklinde düzenlenmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.
Görüldüğü üzere aynı Yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)
Yürürlükte olan mevzuat göz önüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin Yargıtay Dairesince reddolunacağı, ancak; Yargıtay Cumhuriyet savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı, bunun da vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10,11, 36, 90 md. ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adına TBMM tarafından yapıldığını, ancak; bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.
Muhalif Üye
...
KARŞI OY:
Sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerini içerir dilekçesini süresinden sonra verdiğinden bahisle temyiz isteminin reddine dair sayın çoğunluğun kararına katılmamaktayım.
Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesine göre herkes temel haklardan olan adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma, adalete erişim hakkı ve temyiz hakkını da içermektedir.
Anayasanın 40. maddesinin 2. fıkrasına göre, Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.
CMK 232. maddesinin 6. fıkrasına göre, mahkemeler hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma yeri ve süresini tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça göstermek zorundadır. CMK 294, 295 ve 298 maddelerinin hükümleri karşısında, kanun koyucunun taraflara temyiz sebeplerini bildirme süresini, bilinçli olarak ihmal ettiğinin kabulü mümkün değildir.
Ceza Muhakemeleri Kanununun hükümleri genel olarak nazara alındığında, yargılamanın başından sonuna kadar tarafların hak ve yükümlülüklerinin bildirilmesinin düzenlendiği anlaşılmaktadır.
Belirtilen nedenlerle, 15 günlük temyiz süresinde ya da temyiz için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde verilecek ek dilekçede, temyiz sebeplerinin bildirilmesinin gerekli olduğunun ilgili tarafa bildirilmesi zorunlu olduğundan temyiz sebeplerinin 7 günlük süreden sonra verildiğinden bahisle, sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin reddine dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Muhalif Üye
...