MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
MAKTUL : ...
KATILANLAR : ..., ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı
SUÇ: Kasten Öldürme
HÜKÜMLER: 1) İlk Derece Mahkemesi yönünden;
Sanık hakkında “kasten öldürme” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyete dair; İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03/09/2019 tarih ve 2019/168 Esas - 2019/360 Karar sayılı kararı,
2) Bölge Adliye Mahkemesi yönünden;
Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafii ile katılanlar ..., ... ve ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine dair;
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/06/2020 tarih ve 2019/2176 Esas - 2020/671 Karar sayılı kararı.
TEMYİZ EDENLER: Sanık ... müdafii, katılanlar ..., ... ve ... vekili, katılan Bakanlık vekili
TÜRK MİLLETİ ADINA
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/06/2020 tarih ve 2019/2176 Esas - 2020/671 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve katılanlar ..., ... ve ... vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında maktul ...’ı kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık ... müdafii ve katılanlar ..., ... ve ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde; "istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine” dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/06/2020 tarih ve 2019/2176 Esas - 2020/671 Karar sayılı kararında düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sanığın planlayarak isteyerek ve bilerek suça konu öldürme eylemini gerçekleştirmediğine, kastının bulunmadığına, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin üst sınırdan uygulanması gerektiğine, katılanlar ..., ... ve ... vekilinin; sanığın tasarlayarak ve canavarca hisle maktulü öldürdüğüne, hiçbir takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, katılan Bakanlık vekilinin; eksik inceleme ve araştırma sonucunda verildiğine, sanığın üst sınırdan ceza alması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine;
Ancak;
“Mahkumiyetine karar verilen sanığın katılan Bakanlık lehine hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca vekalet ücreti ödemesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi”, yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK’nin 303/1-h maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına ayrı bir paragraf olarak; “İlk derece mahkemesi hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin II. kısmının II. bölümü uyarınca 5450,00- TL maktu vekalet ücretinin sanık ...’dan alınarak katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’na verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16/06/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.