MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR: Kasten öldürme, kasten öldürmeye azmettirme, kasten yaralama
HÜKÜMLER : A- Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/10/2017 gün ve 2014/270 E. - 2017/530 K sayılı hükmü ile:
1- Sanık ... hakkında;
...'i kasten öldürmeye azmettirme
suçundan; Beraatine,
2- Sanık ... hakkında;
a- ...'i kasten yaralama suçundan;
5237 sayılı TCK'nın 86/1, 3-e, 87/1-c, 29, 62,
53. maddeleri uyarınca; 3 yıl 9 ay hapis cezası
ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,
b- ...'i kasten öldürme suçundan;
Beraatine ilişkin.
B- İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine dair
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza
Dairesinin 30/05/2019 gün ve 2018/2320
Esas, 2019/1289 sayılı kararı
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30/05/2019 gün 2018/2320 Esas ve 2019/1289 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılanlar vekili, 30/05/2019 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik olarak 31/05/2019 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuş ise de, 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesi gereğince hükmün hangi sebeplerle bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermediği gibi, temyiz nedenlerini bildirdiği gerekçeli temyiz dilekçesini ise CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca, temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın 19/06/2019 tarihinde usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinden itibaren yedi gün geçtikten sonra 06/12/2019 tarihinde verdiği anlaşıldığından; katılanlar vekilinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek, sanıklar Osman ve Kadir hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanık ...'in mağdur ...'ya yönelik mahkumiyet hükmü katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz talebi ile sınırlı olarak incelenmiştir.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30/05/2019 gün 2018/2320 Esas ve 2019/1289 Karar sayılı “istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan Bakanlık vekilinin sübut olduğuna, beraat kararı verilmemesi gerektiğine, mağdur ...'ya yönelik eylemin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.