MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Üstsoya karşı kasten öldürme
HÜKÜM:1) Sanığın, maktul ...'ye yönelik üstsoya karşı kasten öldürme suçundan; TCK'nin 82/1-d, 29, 62, 53 maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezasına mahkumiyetine dair; Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2017 tarih ve 2016/176 Esas - 2017/206 Karar sayılı kararı
2)a) Müşteki Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun CMK'nin 279/2. maddesi uyarınca reddine,
b) Sanık ... müdafiin istinaf başvurusunun esastan reddine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.07.2018 tarih ve 2018/1692 Esas - 2018/1850 Karar sayılı kararı
c) Müşteki Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun reddine yönelik karara karşı itirazının reddine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27.09.2018 tarih ve 2018/158 değişik iş sayılı kararı
TÜRK MİLLETİ ADINA
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.07.2018 tarih ve 2018/1692 Esas - 2018/1850 Karar sayılı kararı ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27.09.2018 tarih ve 2018/158 değişik iş sayılı kararının, sanık ... müşteki Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1) Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdidiği 10.06.2020 tarihli dilekçesiyle temyiz hakkından feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 266/1. ve 298/1. maddeleri uyarınca sanığın temyiz isteminin REDDİNE,
2) Müşteki Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Müşteki Bakanlık vekilinin sanık hakkındaki hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK’nin 279/1-b maddesi uyarınca kararı istinaf etmeye hak ve yetkisi bulunmaması nedeniyle reddine dair, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.07.2018 tarih ve 2018/1692 Esas - 2018/1850 Karar sayılı kararının temyizi kabil olmayıp, bu kararın 5271 sayılı CMK’nin 279/1-b maddesinin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu karar yönünden dosyanın itiraz merciine gönderilmesi suretiyle itiraz mercii olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27.09.2018 tarih ve 2018/158 değişik iş sayılı kararı ile vaki itirazın reddine karar verilerek kararın kesinleştiği ve bu kararın temyiz edilemez olduğu,
Yine sanık ...'ın İstanbul ilinde çalıştığı ve yaşadığı, maktul olan babasının ise Zonguldak Ereğli ilçesinden ikamet ettiği, sanık ... babasının aynı konutta ikamet etmedikleri, bu nedenle olayın aile içi şiddet niteliğinde olmadığı, sanığın aynı konutta ikamet etmediği anlaşılan babası maktul ...'ye karşı işlediği kasten öldürme suçunun, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi kapsamında kalmaması nedeniyle, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının bu suçun zarar göreni olmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz hak ve yetkisi de bulunmadığından, müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.