(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis, 10 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanığın cezalarının aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2013 tarihli ve 2013/132 esas, 2013/286 karar sayılı kararının Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 07/10/2015 tarihli ve 2014/27626 esas, 2015/15049 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, infaz savcılığının hükümlü hakkında ikinci kez mükerrirlik uygulanmasına yönelik talebi üzerine, sanığın cezalarının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2020 tarihli ve 2013/132 esas, 2013/286 karar sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/05/2020 tarihli ve 2020/441 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/02/2012 gün ve 2011/1-452 esas, 2012/57 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan ve güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer alan tekerrürün, hükümlülüğün kanuni sonucu olmaması nedeniyle, tekerrür şartlarının bulunup bulunmadığının ve kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulanacağının kararda gösterilmesi zorunlu olup, bu konuda 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve devamı maddeleri uyarınca infaz aşamasında karar alınmasına kanuni imkan bulunmadığı, hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Besni Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2010 tarihli ve 2009/887 esas, 2010/469 karar sayılı ilamında hükümlü hakkında birinci kez tekerrür hükümleri uygulanması sebebiyle hükümlünün işbu infaza konu ilam yönünden ikinci kez mükerrirlik şartlarını taşıdığı anlaşılmış ise de, kararda ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmediği cihetle, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12/03/2013 tarihli ve 2012/18507 esas, 2013/4438 karar sayılı ilamı ile Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/02/2013 tarihli ve 2011/26646 esas, 2013/2467 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, bu hususun hükümlü lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13/10/2020 gün ve 94660652-105-07-13230-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar tarihinden sonra 14.04.2020 tarihinde kabul edilen 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 49. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinde yapılan değişiklikte dikkate alınarak kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/05/2020 tarihli ve 2020/441 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy