MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR: Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜMLER: 1) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2016 tarih, 2016/70 Esas, 2016/250 Karar sayılı kararı ile;
a)Sanığın eşi mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-d, 35/2, 53, 63, 54 maddeleri gereğince 18 yıl hapis cezası ile,
b) Sanığın, şikayetçi ...'a yönelik mala zarar verme suçundan TCK'nin 151/1, 53 maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile,
c) Sanığın, şikayetçi ...'a yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nin 116/1, 53 maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine
2) Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.01.2017 tarih, 2017/129 Esas, 2017/119 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddi
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.01.2017 tarih, 2017/129 Esas, 2017/119 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık hakkında eşini kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Gaziantep (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.01.2013 tarih, 2012/676 Esas, 2013/50 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin 86/2, 86/3-a, 29, 62, 51 maddeleri gereğince hükmedilen erteli 3 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin 14.03.2013 tarihinde kesinleşmiş olması ve incelemeye konu suç bakımından tekerrüre esas teşkil etmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen hükmün gerekçesinin yetersizliğine ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelen yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Sanığın aşamalardaki savunmalarında, incelemeye konu olaydan önce eşi ile kardeşinin birlikteliği olduğunu öğrenmesi üzerine kardeşini vurarak yaraladığını ve tutuklanarak ceza evine girdiğini, ceza evinden çıktıktan sonra ise eşinin başka erkekler ile görüştüğü duyumu alması üzerine, eşinin kaldığı baldızının evine giderek suçu işlediğine yönelik beyanları karşısında, sanığın, kardeşine yönelik gerçekleştirdiğini iddia ettiği yaralama eylemine ilişkin dosya celp edilip incelenerek, başkaca delil olup olmadığı da araştırıldıktan sonra, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.01.2017 tarih, 2017/129 Esas, 2017/119 Karar sayılı esastan redde dair hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “... 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.