MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarih ve 2020/184 Esas - 2020/2100 Karar sayılı kararının, müşteki vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Sanık hakkında yasal şartları oluşmadığından, katılan vekilinin duruşma isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 87/1-son, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından ise sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih ve 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararı istinaf mercii tarafından beraat kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Müşteki Tamer vekilinin kovuşturma aşamasında, sanık ... hakkında şikayetçi olup katılma talebinde bulunduğu ancak ilk derece mahkemesince soruşturma aşamasında şikayetçi olmadığı şeklinde yerinde olmayan gerekçeyle katılma talebi reddedilmiş ve bölge adliye mahkemesince de bu konuda bir karar verilmediği anlaşılmış ise de müşteki Tamer vekilinin süresinde temyiz dilekçesi verip hükmü temyiz ederek katılma iradesini gösterdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğundan katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Katılan sanık ... müdafiinin, temyiz dilekçeleri içeriği incelendiğinde, katılan sıfatıyla sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü ile sınırlı temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık ...'in hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin ise 06.01.2021 tarihli ek karar ile kesin olduğundan bahisle reddedildiği, usulüne uygun tebliğe rağmen sanık ve müdafii tarafından ek kararın temyiz edilmediği belirlendiğinden, ek karar temyiz incelemesi dışında tutulmuştur.
Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarih ve 2020/184 Esas-2020/2100 Karar sayılı “İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan beraatine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin, meşru savunmanın olmadığına, sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy