(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Mağdur ...’ı kasten basit yaralama suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2018 tarihli ve 2017/128 Esas, 2018/18 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın uzlaşma işlemleri yapılmadığından bahisle kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2018 tarihli ve 2018/37 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 22.06.2021 tarihli ve 2021/5201 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2021 tarihli ve 2021/89787 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2018 tarihli ve 2018/37 değişik iş sayılı kararı yönünden aşağıda belirtilen gerekçe ile kanun yararına bozma yoluna gidilmiş olması nedeniyle anılan kararı müteakip, Ermenek Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.06.2018 tarihli ve 2018/91 Esas, 2018/221 Karar ile 06.01.2021 tarihli ve 2020/272 Esas, 2021/10 sayılı kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,
Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 05.04.2017 tarihli ve 2017/2742 Esas, 2017/4021 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 ve 35 inci maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 253. ve 254. maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenleme yürürlüğe girmeden önceki haline göre de uzlaşma kapsamında kaldığı ve somut olayda, soruşturma aşamasında müşteki ve şüpheliye usulünce uzlaşma teklif edildiği ve uzlaşmanın sağlanamadığı gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi kapsamında kaldığı, bu suçun şikayete tabi olduğu, mağdurun 08.10.2020 tarihinde şikayetten vazgeçme dilekçesi verdiği anlaşıldığından, sanığa atılı kasten basit yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/6. maddesi gereğince, şikâyetten vazgeçmeyi kabul eden sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten basit yaralamadan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususunun da kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 01.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.