(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarihli ve 2018/955 Esas, 2019/576 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 29.06.2021 tarihli ve 2021/4803 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2021 tarihli ve 2021/89867 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiğinden bahisle yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediği, ancak anılan düzenlemenin uygulanmamasına gerekçe Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin 06.05.2015 tarihli ve 2013/43 Esas, 2015/25 sayılı kararının, incelemeye konu dosyada sanığın mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle yeniden ele alınması sonucunda Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2019 tarihli ve 2019/22 Esas, 2019/55 sayılı kararı hükmün açıklanması ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesinin 11.11.2019 tarihli ve 2019/35 Esas, 2019/37 sayılı kararı ile Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin 06.05.2015 tarihli ve 2013/43 Esas, 2015/25 sayılı kararın, davaya katılma hakkı bulunan Sağlık Bakanlığı davadan haberdar edilmediği ve suçtan zarar gören ve katılma hakkı bulunan anılan Bakanlığa tebliğ edilmediğinden bahisle usulüne uygun olarak kesinleşmediği cihetle mahkumiyet kararının kaldırılarak hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihi olan 24/11/2018 tarihi itibariyle sanık hakkında suç tarihinden önce verilmiş ve usulü ile kesinleşmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik bir karar bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanığın eşini kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a, 62. maddelerine göre 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli sicil kaydına göre hakkında daha önce verilmiş bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmiş ise de;
Sanığın adli sicil kaydındaki Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin 06.05.2015 tarihli ve 2013/43 Esas, 2015/25 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2019 tarihli ve 2019/22 Esas, 2019/55 Karar sayılı kararı açıklanmasına karar verilmiştir. Açıklanan kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 11.11.2019 tarihli ve 2019/35 Esas, 2019/37 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usulüne uygun olarak kesinleşmediğinden bahisle hükmün açıklanması suretiyle verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak hükmün açıklanmasının yer olmadığına karar verilmiştir.
Böylece, incelenen dosyada halihazırda sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin uygulanmasına engel olan adli sicil kaydı bulunmadığından 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesindeki diğer objektif ve subjektif şartlar yönünden anılan maddenin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden tartışılması gerekmektedir.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarihli ve 2018/955 Esas, 2019/576 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.