MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ... müdafiinin 17.03.2016 havale tarihli dilekçesinde vekillikten çekilmiş olması nedeni ile gerekçeli kararın asile temyiz edilmesi gerektiğini belirtmesi karşısında, bu dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabul edilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;
1) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı silahla yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK’nin 223/1. maddesi kapsamında belirtilen hüküm türleri arasında yer almaması nedeniyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdiri ile gösterilen gerekçeye göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
3) Sanık ... hakkında müşteki Adil'e karşı hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık müdafiinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
4) Sanık ... hakkında müşteki Adil'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Her ne kadar sanık hakkında ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca uygulama yapılarak ceza verilmiş ise de, ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2014 tarih ve 2013/597 Esas – 2014/489 Karar sayılı kararı ile; “sanığın 5237 sayılı TCK’nin 81/1 ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması” gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş olup, sanık hakkında aynı nitelikteki ve daha hafif cezayı gerektiren suçtan dolayı uygulama yapıldığının anlaşılması karşısında, tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdiri ile gösterilen gerekçeye göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.