MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama, silahla tehdit
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında “Silahla Tehdit” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelemesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolunun 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde "itiraz" olduğu ve itiraz mercii tarafından bu konuda karar verildiği anlaşılmakla; temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık ... müdafiinin katılan sıfatıyla sanık ... hakkında “Kasten Yaralama” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelemesinde;
Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü 25/01/2016 havale tarihli temyiz ve süre tutum dilekçesinde yalnızca sanık sıfatıyla temyiz ettiği, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 04/02/2016 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde sanık ... hakkında kurulan hükmü de temyiz ettiğini bildirmesi karşısında, sanık ... müdafiinin süresinden sonra ''katılan'' sıfatı ile yaptığı temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3) Sanık ... hakkında “Kasten Yaralama” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelemesinde;
a) Müşteki ...’in yaralanmasına ilişkin olarak, Bolvadin İlçe Devlet Hastanesi pratisyen hekimi tarafından suç tarihinde düzenlenen geçici raporda "sol el 4. parmak proksimal falanks ile orta falanks bileşkesi arasında yaklaşık 3 cm uzunluğında derin kesi” bulunduğu ve lezyonların basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği; uzman hekim raporunda ise “arter kesisi ve tendon kesisi” saptandığı; yaralanmanının yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu ve asıl raporun üst kurum tarafından verileceği bildirilmişse de; müştekinin tekrar raporunun aldırılmamış olması ve Adli Tıp kriterlerine göre duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olan yaralamaya ilişkin muayenenin olay tarihinden 18 ay geçtikten sonra yapılması gerekirken, suç tarihinde düzenlenen raporların bu kriterleri karşılamaktan uzak ve hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması karşısında, her türlü tereddütlerin giderilmesi bakımından, müştekinin tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın yaşamsal tehlikeye neden olup olmadığı ve duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ve yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususlarını gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b) Kabul ve uygulamaya göre;
Sanık hakkında adli para cezasının taksitlendirilmesi hükümleri uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nin 52/4 madde ve fıkrası yerine TCK'nin 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 09.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.