MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kasten yaralama
HÜKÜMLER: Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanıklar ..., ..., ... hakkında katılanlar .... ve ....'a karşı kasten yaralama suçundan verilen hükmüm açıklanmasının geri bırakılması hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı, katılanlar vekilinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, CMK’nin 231/12. maddesi gereği itirazı kabil olup, hükümle bağlantılı vekalet ücreti yönünden de temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, katılanlar vekili tarafından yapılan itiraz neticesinde Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 02.08.2016 tarihli ve 2016/977 D. iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında katılan ...'yi kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ve 29. maddeleri gereği hükmolunan “3 yıl 9 ay” hapis cezasından TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapıldığında “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında katılan ...'yi kasten yaralama suçundan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmiş olması ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine ''ertelenen veya'' ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen ''denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen'' ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.