MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜMLER:1)Sanıklar hakkında Talip ve Tarkan’ı yaralama eylemlerinden mahkumiyete dair; Bakırköy 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2018 gün ve 2015/417 Esas, 2018/176 Karar sayılı kararı
2)Sanıklar hakkında Tarkan’ı yaralama suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine, Talip’i yaralama suçundan istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanıkların kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 27/11/2019 gün ve 2018/1448 Esas, 2019/3272 Karar sayılı kararı
3)Sanıklar hakkında Tarkan’ı yaralama suçundan temyiz isteminin reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 31/01/2020günlü ek kararı
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 27.11.2019 gün ve 2018/1448 Esas, 2019/3272 Karar sayılı kararı ile 31.01.2020 tarihli ek kararının sanıklar müdafii tarafından CMK'nin 291 ve 296/2. maddesinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanıklar hakkında Tarkan’ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az
hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 31.01.2020 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanıklar müdafii gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
2)Sanıklar hakkında Talip’i yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
İlk derece mahkemesinde sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükümlerin temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Karşılıklı yaralama suçlarının işlendiği olayda, tarafların olayın gelişimini farklı şekilde anlattıkları anlaşılmakla, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanıklar lehine yorumlanarak 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanıklar müdafiinin yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 27.11.2019 gün ve 2018/1448 Esas, 2019/3272 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince "İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy