MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
1) Sanığın aşamalardaki savunmalarında, mağdurun hayvanlarını ekim dikim yaptığı araziden geçirdiği, mağdurun bunu yapmaması için arazinin etrafını çalı ile kapatmasına rağmen bu çalıları kaldırarak yine arazisininden hayvanlarını geçirdiğini, olay günü de bunu tekrarladığında aralarında bu sebeple tartışma çıktığına ve mağdur kendisine sopa ile vurmaya çalıştığı esnada kendisinin de elindeki dirgen ile mağdura vurduğuna dair beyanları karşısında, savunmasında belirtiği mağdurun hayvanlarını geçirdiği arazide sanığın ekim dikim yapıp yapmadığı, çalıların kaldırılıp kaldırılmadığı ve tarım arazisine hayvanların zarar verip vermediği araştırılarak, deliller toplanıp sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesine ilişkin haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarihli ve E.2015/1167 - K.2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
3) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, sanığın eylemi neticesinde, mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı aynı zamanda kemik kırığının meydana gelmesi nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, birden fazla nitelikli halin ihlali (TCK'nin 87/3 ve 87/1-d maddeleri), meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza verilmesi,
4) Sanık hakkında verilen hapis cezaları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.