MAHKEMESİ :Ceza Dairesi.
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: 1) Sanığın yaralama suçundan mahkumiyetine dair; ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2018 gün ve 2016/476 Esas, 2018/427 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması ve yeninden hüküm kurulması suretiyle sanığın yaralama suçundan mahkumiyetine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30/11/2018 gün ve 2018/2690 Esas, 2018/3558 Karar sayılı kararı
... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.11.2018 gün ve 2018/2690 Esas, 2018/3558 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan vekili, suçtan zarar gören kurum vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca, sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının yokluğunda verilen hükmün tebliği üzerine, vekilinin temyiz dilekçesiyle sanığın aleyhine kararı temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verildi.
İlk derece mahkemesinin sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-a, 87/1-c, 87/1-son, 29, 62. maddeleri gereğince verdiği "2 yıl 1 ay" hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-a, e, 87/1-c, 29, 62. maddeleri gereğince "2 yıl 14 ay 10 gün" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-a, e, 87/1-c, 29. maddeleri gereğince belirlenen "2 yıl 23 ay 7 gün" hapis cezasının TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirilmesi sırasında “2 yıl 15 ay 10 gün” yerine hesaplama hatası yapılarak “1 yıl 14 ay 10 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin yerinde görülen temyiz isteminin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.11.2018 gün ve 2018/2690 Esas, 2018/3558 sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 62. maddesinin uygulandığı paragrafından “2 yıl 14 ay 10 gün” ibaresinin çıkartılarak yerine, “2 yıl 15 ay 10 gün” ibaresinin eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.