MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanıklar hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Her ne kadar katılan vekili süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de 07.04.2016 havale tarihli dilekçe ile kararın onanmasını talep ettiği, katılanın da 12.06.2020 havale tarihli dilekçe ile vekilinin talebine muvafakat ettiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih, 2008/1-9/15 sayılı kararında ''....Beraat hükmünün onanması isteği, hükme karşı temyiz yasa yoluna başvurma iradesini, diğer bir ifadeyle, hükmün Yargıtay'ca denetime tabi tutulması ve bozulması isteğini içermemektedir....'' belirtilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılamayan dosyanın katılan vekilinin talebi yönünden incelenmeksizin mahal mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarına göre 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3)Sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Sanıklar hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.