MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER :1) Sanıkların kasten yaralama suçuna yardımdan mahkumiyetlerine dair; ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/09/2017 gün ve 2014/41 Esas, 2017/253 Karar sayılı kararları
2) İstinaf başvurularının kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanıkların kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 11/12/2019 gün ve 2018/522 Esas, 2019/3043 Karar sayılı kararları
TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ..., katılan vekili
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 11.12.2019 gün ve 2018/522 Esas, 2019/3043 Karar sayılı kararlarının sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2017 gün ve 2014/41 Esas, 2017/253 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerinin isinaf edilmesine ilişkin olarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince 2018/4598 Esas sayılı dosya üzerinden yapılan yargılamada tefrik kararı verilerek dosyanın aynı dairenin 2018/522 Esas sırasına kaydedilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda sanıkların mahkumiyetine karar verildiği, bu itibarla temyizin kapsamının sanıklar ... ve ... hakkında kastan yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümleri olduğu ve ilk derece mahkemesinin 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 39. maddeleri uyarınca verdiği 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına dair kararın, bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanıkların TCK’nin 86/1, 86/3-e. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezasına mahkum edilmiş olmaları nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükümlerin temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 11.12.2019 gün ve 2018/522 Esas, 2019/3043 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerinin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafii, sanık ..., katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.