MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM: 1)Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair;Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2018 gün ve 2016/635 Esas, 2018/470 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 13/02/2020 gün 2019/1107 Esas ve 2020/180 Karar sayılı kararı
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 13/02/2020 gün 2019/1107 Esas ve 2020/180 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle, hükmün temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince TCK'nin 86/1, 86/3-a, 87/3, 62. maddeleri gereğince 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak, sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-a, 87/1-d, 62. maddeleri gereği 5 yıl hapis cezasına hükmolunduğu ilk derece mahkemesince verilen cezanın bölge adliye mahkemesi tarafından arttırılmadığından CMK'nin 282/1-f maddesi gereğince tebliğnamenin (2) nolu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 13/02/2020 gün 2019/1107 Esas ve 2020/180 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.