MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : 1) Sanığın kasten yaralama suçundan beraatine dair; Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2019 gün ve 2017/712 Esas, 2019/331 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusunun kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14/01/2020 gün ve 2019/2218 Esas, 2020/120 Karar sayılı kararı
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.01.2020 gün ve 2019/2218 Esas, 2020/120 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Kurum vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince sanığın beraatine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kasten basit yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesine göre tekerrür hükümleri de uygulanarak ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkumiyet kararı verildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine; ancak,
1) Sanığın SEGBİS ile savunmasının alındığı ve hükmün tefhim edildiği 14.01.2020 tarihli oturumda sanık müdafiinin de hazır olduğu halde sanık müdafiine esas hakkındaki savunmasının sorulmaması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
2) Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin gözetilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.01.2020 gün ve 2019/2218 Esas, 2020/120 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.