MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Kararın sanığın yokluğunda verildiği, sanığın duruşmada bildirdiği bilinen son adresinin aynı zamanda MERNİS adresi olduğu, yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanığın adresine doğrudan “MERNİS” şerhi düşülerek tebliğe çıkartıldığı ve yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1) Sanık hakkında hüküm kurulurken öncelikle 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel hapis cezası belirlenip, daha sonra artırım maddeleri olan TCK'nin 86/3-e, 87/1-d ve 87/1-son maddelerinin ayrı ayrı, denetime imkan verecek şekilde uygulanması gerekirken; yazılı şekilde doğrudan 5 yıl hapis cezası hüküm verilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından,
2) Taraflar arasında suç tarihi öncesinde gerçekleşen kavga ve sosyal medyadan hakaretleşme iddialarının sözkonusu olduğu olaya ilişkin olarak, sanığın suç tarihinde suç tarihinde yine küfürleşme meselesinden çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğünü ve kendisi ile inceleme dışı sanık ...’ın aralarında mağdurun da bulunduğu kalabalık bir grup tarafından yaralandığını savunduğu ancak gerek sanığın ve gerekse inceleme dışı sanık ...’ın aldırılan adli raporunda yaralanma bulgusu bulunmadığının bildirildiği görülmekle, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine uygun olarak asgari (¼) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (½) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, temyiz edenin sıfatına göre karşı temyiz bulunmadığından,
3) Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.