MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ... müdafiinin 20.05.2016 havale tarihli ve sanık ... müdafiinin 11.05.2016 havale tarihli dilekçeleri içeriğinden sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerini sanık sıfatıyla temyiz ettikleri anlaşılarak bu kapsamda yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerektiği gözetilmeden (1/2) oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümde;6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinde adli para cezasının alt sınırı 30 gün olduğu halde 5 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini ve yine sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından,
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu husular bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz
sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.