MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
27.05.2016 tarihli kısa kararın açıklandığı 6. celsede, kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-a maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasına hükmedildiği ve kararın sonlandırdığı; dosyada mevcut aynı günlü ve 7. celseli ikinci duruşma zaptında anılan suçtan bu kez 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, Mahkemesince yeniden duruşma açılarak verilen ikinci hükmün hukuken geçersiz olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.10.1987 tarihli ve 1987/8-361-458 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu takdirde kısa kararın geçerli olacağı esas alınarak; hükmün esasını oluşturan kısa kararda, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. Maddesi gereğince temel cezanın "4 ay hapis cezası" olarak belirlenmesine karşın gerekçeli kararda aynı suçta temel cezanın 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle, kısa ve gerekçeli hükümler arasında çelişki yaratılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 230 ve 232. maddelerine aykırı davranılması,
2) Dosya kapsamına göre, sanığın mağdura yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi uyarınca temel ceza belirlenmiş ise de, 29.05.2013 tarihli Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda mağdur yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olmadığının bildirildiği cihetle, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1. maddesi uyarınca ceza verilmesi yerine yazılı şekilde eksik ceza tayini,
3) Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile birlikte, TCK'nin 58/6-7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin de uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 08.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi