MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına dair ve beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2)Müşteki sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ve beraat hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Müşteki sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereği meşru müdafaa kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d. maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK’nin ilgili uygulama maddesi de hatalı gösterilerek, TCK'nin 25/1, CMK'nin 223/2-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine dair karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, 1 no'lu hüküm fıkrasından ''TCK'nin 25/1, CMK'nin 223/2-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine" ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı TCK'nin 25/1. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3)Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Katılan sanığın belirlenen kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrildiği sırada uygulama maddesinin olan 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a. bendi yerine TCK'nin 50/2. fıkrası şeklinde hükümlerde gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas - 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, katılan sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetilebileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.