MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nin 34/2. maddeleri uyarınca, hüküm fıkrasında, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; dosya kapsamına göre, “tebliğinden itibaren 1 haftalık yasal süre içerisinde” hükmün temyiz edilebileceği belirtilerek tarafların temyiz süresinin başlangıcı bakımından yanıltılması nedeniyle sanık ... yönünden müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu, yine sanık ...'in savcılık aşamasında son bildirdiği adres yerine doğrudan MERNİS adresine gerekçeli karar tebliği çıktığı, tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık ... yönünden de müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlarlara yönelik yapılan itirazın Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesi 2016/1696 Değişik İş sayılı kararı ile değerlendirildiği anlaşılmakla, bu kararlar temyiz incelemesi dışında tutulmuştur.
1) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve İsmet'e karşı basit kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdaiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri gereğince alt sınırı beş yıldan az olmayan hapis cezasını gerektiren yaralama suçundan yargılanan sanığın duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden; talimat yoluyla sorgusunun yapılması ve yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,
4) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve İsmail'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Tekerrüre esas nitelikte mahkumiyeti olan sanık ... hakkında temel cezanın adli para cezası olarak belirlenmesine rağmen, suç tarihinde adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında soyut gerekçelerle temel cezanın hapis cezası olarak tercih edilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,
b) TCK'nin 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu, mağdur ... vekilinin 09.09.2015 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, sanığa 5237 sayılı TCK'nin 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususu sorulup, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
c) Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması ve hükmün açıklanmasına geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak bir daha suç işlemeyeceğine kanaat getirilerek verilen hapis cezası TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelenen sanık hakkında, "diğer koşullar değerlendirilmeden" kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.