MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanığın mağdura karşı kasten yaralama eylemi sonucunda mağdurdaki yaralanmanın yüzde sabit ize, organlarından birinin sürekli zayıflamasına ve orta (2.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralayan sanık hakkında, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından ve sanığa TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen ''1 yıl 6 ay'' hapis cezasının TCK'nin 87/1-a-c maddesi gereğince bir kat artırılması ile ''2 yıl 12 ay'' hapis cezasına çıkartılması gerekirken, artırım sonucu gösterilmeksizin sanığın doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, sonuç ceza doğru olarak belirlendiğinden ve sonuca etkili olmadığından ve yine kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi delaletiyle CMK'nin 150/2. maddesi gereğince alt sınırı 5 yıldan fazla hapiscezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada, sanığın müdafiinin bulunmaması halinde istemi olmasa dahi müdafii görevlendirilmesi zorunluluğu bulunduğu, sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-c-son maddelerindeki suçun bu kapsamda olmadığı bu nedenle sanığa müdafii görevlendirilmesi zorunluluğu bulunduğuyönündeki tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanığın mağdura karşı kasten yaralama eylemi sonucunda mağdurdaki yaralanmanın yüzde sabit ize, organlarından birinin sürekli zayıflamasına ve orta (2.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralayan sanık hakkında, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından ve sanığa TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen ''1 yıl 6 ay'' hapis cezasının TCK'nin 87/1-a-c maddesi gereğince bir kat artırılması ile ''2 yıl 12 ay'' hapis cezasına çıkartılması gerekirken, artırım sonucu gösterilmeksizin sanığın doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, sonuç ceza doğru olarak belirlendiğinden ve sonuca etkili olmadığından ve yine kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.