Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2016/270 Esas, 2019/226 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 04.01.2021 tarihli ve 2020/19569 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2021 tarihli ve 2021/5100 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Basit kasten yaralama suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete bağlı olduğu ve mağdur ...'in 14.03.2019 tarihinde Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinde 2019/98 sayılı talimat ile alınan beyanında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği cihetle, 5237 sayılı Kanun'un 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sanıktan sorulup, sonucuna göre hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Mağdurun 14.03.2019 tarihli talimat duruşmasında olayla ilgili şikayetinin olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı basit kasten yaralama suçunun kovuşturmasının şikayet şartının gerçekleşmesine bağlı olması karşısında, sanıktan TCK'nin 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiğinin gözetilmeyerek mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2016/270 Esas, 2019/226 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, 5237 sayılı TCK'nin 73/6. maddesi gereğince, sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.