Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62/1 ve 52. (3'er kez) maddeleri uyarınca 3 kez 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli ve 2015/502 Esas, 2016/626 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 14.01.2021 tarihli ve 2016/11387 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2021 tarihli ve 2021/10058 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın sabit kabul edilen 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesinde düzenlenmiş olan kasten yaralama eyleminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişiklik öncesi haliyle de, anılan maddenin 253/1-a maddesi gereğince uzlaşmaya tâbi olması karşısında, sanık ve müştekilere soruşturma aşamasında usulüne uygun uzlaşma teklifinin yapılmadan kamu davasının açıldığı anlaşılmakla, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilip, uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya kapsamına göre; inceleme dışı sanık ...’nin mağdurları silahtan sayılan ...ile yaralamasına göre delillerin yanlış takdir edilerek sanık ... hakkında kasten basit yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de; sanığın silahla yaralama suçundan cezalandırılmasının gerekmesi ve kasten silahla yaralama suçunun uzlaşmaya tabi suçlardan olmaması nedeniyle sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanması mümkün görülmemiştir.
Açıklanan bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.