MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : 1) Sanık ...’in ... ...’ı kasten yaralama, sanık ...’nin ... ...’ı kasten basit yaralama, sanık ...’ın ...’ı kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine, sanık ...’ın ... ...’ı öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine dair; ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 gün, 2016/238 Esas ve 2018/51 Karar sayılı kararları
2) Sanık ...’in ... ...’ı kasten yaralama, sanık ...’nin ... ...’ı kasten basit yaralama suçlarından ilk derece kararının kaldırılması ve yeniden hüküm kurulması suretiyle sanıkların kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, sanık ...’ın ...’ı kasten yaralama ve ... ...’ı öldürmeye teşebbüs suçundan istinaf başvurularının esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/05/2019 gün ve 2018/3010 Esas, 2019/1703 Karar sayılı kararları
.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ... hakkında ... ...’ı kasten yaralamadan ilk derece mahkemesinin 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri gereğince verdiği “3 yıl 1 ay 15 gün” hapis cezasına dair kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 53. maddeleri gereğince "4 yıl 2 ay" hapis cezasına mahkum edilmiş olması; Sanık ... hakkında ... ...’ı kasten yaralamadan ilk derece mahkemesinin 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri gereğince verdiği “3 ay 22 gün” hapis cezasına dair kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 62, 53. maddeleri gereğince "4 yıl 2 ay" hapis cezasına mahkum edilmiş olması;
Sanık ... hakkında ...’ı kasten yaralamadan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin hükmü suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz etmiş olması ve yine ... ...’ı öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararının niteliği gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca, on yıldan fazla hapis cezasını gerektirdiğinden anılan kararların temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar Cafer ve ... Sabri hakkında ... ...’ı, sanık ... hakkında ...’ı kasten yaralamadan kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.05.2019 gün ve 2018/3010 Esas, 2019/1703 Karar sayılı hükümlerinin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.