Basit yaralama suçundan sanık ... Güral'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/2. (2’şer kez) maddeleri gereğince iki kez 3.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2015 tarihli ve 2014/1042 Esas, 2015/691 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 03.03.2021 tarihli ve 2020/16620 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.03.2021 tarihli ve 2021/35864 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2014 tarihli iddianamesiyle eşe karşı silahla yaralama suçundan kamu davası açıldığı, mahkemesince yapılan yargılama neticesinde gerekçeli kararda sanığın eşe karşı yaralama suçunu işlediğinin kabul edildiği ve kısa kararda da sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanığın anılan Kanun'un 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/2. (2’şer kez) maddeleri gereğince iki kez 3.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında eşini kasten basit yaralama suçundan bir defa cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a, 62. maddeleri gereğince cezalandırılmasına dair tek mahkumiyet hükmü kurulmuş olmasına rağmen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2015 tarihli ve 2014/1042 Esas, 2015/691 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yer alan ikinci mahkumiyete
dair kısımların hüküm fıkrasından çıkartılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.