Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29/1, 62/1 ve 52/2. (2'şer kez) maddeleri gereğince 2 kez 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2017 tarihli ve 2016/390 Esas, 2017/345 Karar sayılı kararına karşı itirazın kısmen kabulü ile sanığın katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçu bakımdan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılmasına, diğer katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın ise reddine ilişkin ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2018 tarihli ve 2018/214 değişik iş sayılı kararını müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 27.04.2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29/1, 62/1 ve 52/2. (2'şer kez) maddeleri gereğince 2 kez 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2020 tarihli ve 2019/50 Esas, 2020/100 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25.02.2021 tarihli ve 2020/3725 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2021 tarihli ve 2021/30372 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2017 tarihli kararına karşı itirazın kısmen kabulü ile sanığın katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçu bakımdan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılmasına dair mercii ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2018 tarihli ve 2018/214 değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden yargılama yapılmadığı anlaşılmakta ise de Mahkemesince zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesinin mümkün olduğu gözetilerek yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesinde yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar…” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, somut olayda sanığın denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine, daha önce açıklanması geri bırakılan
hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2017 tarihli ve 2016/390 Esas, 2017/345 sayılı kararına karşı yapılan itiraz üzerine mercii ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2018 tarihli ve 2018/214 değişik iş sayılı kararı ile sanığın katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçu bakımdan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılmasına, diğer katılan ...'e karşı eyleminden dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itirazın ise reddine karar verilerek, Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2017 tarihli kararının yalnızca katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçu bakımdan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden kesinleştiği, sanığın katılan ...'e yönelik eylemi yönünden ise hükmün ortadan kaldırılmasını müteakip Mahkemesince yeniden yargılama yapılmadığı ve herhangi bir hüküm verilmediği cihetle, 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi gereğince ihbar üzerine yalnızca sanığın katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle verilen hükmün açıklanmasına karar verilebileceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İncelenen dosyada; sanık hakkında mahkemenin 13.12.2017 tarihli kararı ile katılanlar ... ve ...’i kasten basit yaralamadan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Bu karara yönelik itiraz merciince katılan ...’yi yaralamadan verilen karar yönünden kısmen kabul edilerek karar kaldırılmıştır. Denetim süresi içerisinde yeni suç işleyen sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilirken hem ...’i ve hem de henüz kesinleşen bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olmadığı halde ...’i kasten basit yaralamadan hükmün açıklanması suretiyle iki defa cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Bununla birlikte mercii kararı doğrultusundan sanık hakkında ...’yi kasten basit yaralamadan zamanaşımı süresince karar verilmesi de mümkündür.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2020 tarihli ve 2019/50 Esas, 2020/100 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık ...’ın katılan ...’i kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 75 gün adli para cezası ile
cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince cezasının günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilmesi suretiyle sanığın 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy