MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kasten yaralama, tehdit, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin 12.04.2016 tarihli ek kararla reddedildiği ve bu ek karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1)Sanıklar hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanıkların yüklenen suçları inkar etmesi, katılanın soyut beyanı dışında delil bulunmaması karşısında, mahkemenin bu yöndeki kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2)Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;
a)Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3. maddeleri uyarınca belirlenen "1 yıl 3 ay" hapis cezası üzerinden TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın " 1 yıl 15" gün hapis cezası yerine "11 ay 20 gün" hapis cezası olarak tespiti suretiyle eksik ceza tayini,
b)Sanıklar hakkında sonuç cezaların "1 yıl 15" gün hapis cezası olarak kabulü gerektiğinden TCK'nin 51/3. maddesi uyarınca denetim süresinin de bu ceza miktarına göre belirlenmesi gerekliliği,
c) Sanıklar hakkında sonuç cezaların uzun süreli "1 yıl 15" gün hapis cezası olarak kabulü gerektiğinden sanıkların, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmiş olması ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine ''ertelenen veya'' ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen ''denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen'' ibareleri de gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.