MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Katılan hakkında, ...İlçe Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 17/09/2015 tarihli geçici raporda; "...Sol kulak zarında yırtılma mevcut, sol kulakta işitme azlığı mevcut. Odyemetri testi ile değerlendirilmesi önerilir. Sol mastoid selüllerde sıvı görünümlerine sekonder havalanma kaybı izlendi. Sol timpanik membran vizualize edilemedi, Sol orta kulakta sıvı - yumuşak doku ayrımı yapılamayan görünüm izlendi. İnternal akustik kanal MRG ile değerlendirilmesi önerilir. Basit tıbbi müdahale ile giderilemez." belirtildiği,...Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 29/02/2016 tarihli kesin raporda; Sol kulakta işitme kaybının mevcut olduğu ifade edilmesine karşın adli rapor içeriğinin denetime imkan verecek şekilde net olmadığı, işitme kaybının derecesinin net olarak belirtilmediği, 17.09.2015 tarihli geçici raporda Manyetik Rezonans Görüntüleme(MRG) ile değerlendirilmesi önerilmesine rağmen bu husustan bahsedilmediği, işitme kaybı ölçüm oranlarının gösterilmediği ve işitme kaybı ile mevcut yaralama arasında illiyet bağı ile ilgili görüş sunulmadığı görülmekle; katılanın tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olup olmadığı ve yaralama fiili ile işitme kaybı arasında illiyet bağı olup olmadığı hususlarını da içerir şekilde 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen tüm ölçütleri kapsayan rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Tarafların, olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları anlaşılmakla, mahkemece öncelikle olayın başlangıç ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespiti yoluna gidilmesi, bunun mümkün olmaması durumunda ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ile bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (¼) uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı açısından, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 11.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.