MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık ve müdafiinin yalnızca sanık ... hakkında müşteki ...'ya karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek bu hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede :
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanık hakkında müştekiye karşı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca kasten yaralama ve TCK'nin 106/2-c maddesi uyarınca birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, TCK'nin 106/2-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçu uzlaşma kapsamında olmadığından 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 3. fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kasten yaralama suçunun da uzlaşma kapsamında olmadığı, bu itibarla uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve yapılan uzlaştırma teklifinin de hukuken geçersiz olduğu; kovuşturma aşamasında ise sanık hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan beraat kararı verildiği, bu nedenle CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
2) Hakkındaki yakalama kararı üzerine Küçükçekmece1. Asliye Ceza Mahkemesinde 13/11/2014 tarihinde alınan savunmasında; katılma talebinde bulunan sanığın katılma talebi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 238/3. maddesine aykırı davranılması,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.