Mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli ve 2014/700 Esas, 2015/412 Karar sayılı kararının 09.09.2015 tarihinde kesinleştirilmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 11.06.2017 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli ve 2018/184 Esas, 2018/767 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 03.03.2021 tarihli ve 2021/1312 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2021 tarihli ve 2021/35895 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın, dosyanın diğer mağduru Mahircan Divar’a yönelik eylemi nedeniyle üzerine atılı kasten yaralama suçu yönünden mahkumiyetine dair anılan Mahkeme kararının istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2019/1276 Esas, 2019/1847 sayılı kararında yer alan, "…Gerekçeli kararın sanığın askerlik görevini yapması nedeniyle bizzat veya 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılacağı şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usule uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği, böylece denetim süresinin de başlamadığı dikkate alındığında yazılı şekilde hüküm kurulması,..." şeklindeki gerekçe ile kasten yaralama suçu yönünden Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli kararının kaldırılmasına ve hükmün açıklanmasına yer olmadığına ilişkin karar verildiğinin anlaşılması karşısında,
Sanığın mağdur ...'a yönelik eylemi yönünden yapılan incelemede; Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın yokluğunda verilen 28.04.2015 tarihli kararın, sanığın doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi gereğince “ ...”adresine yapılan tebliğin sanığın askerde olması nedeniyle iade olması neticesinde, aynı adrese anılan Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilerek kesinleştirilmiş ise de, Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına dair Yönetmeliğin 22. maddesindeki “(1) Er ve erbaşlara yapılacak tebliğ, kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılır.(2) Nöbetçi amiri veya subayı, tebliğ memurunun en yakın üste tebliğ yapmasını temin eder.” şeklindeki düzenleme uyarınca tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu, mağdur ...’a yönelik eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan sanığın cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2015 tarihli kararının kesinleşmediği cihetle, hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İncelenen dosya kapsamına göre; Mahkemece 11.10.2018 tarihli karar ile sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hüküm açıklanmış ise de; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesi usulüne uygun olmadığından hükmün açıklanmasına karar verilmesi isabetsizdir.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten basit yaralamadan Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli ve 2018/184 Esas, 2018/767 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.