(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Kasten yaralama suçundan sanık ... ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair...38. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli ve 2017/234 Esas, 2020/460 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 11.01.2022 tarihli ve 2021/25087 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının sureti Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2022 tarihli ve 2022/7521 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın müşteki ile birlikte faaliyette bulunmayan bir otele geçtikten sonra müştekiyi darp etmek suretiyle otelden ayrılmasına engel olması şeklinde gerçekleşen olay nedeniyle sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yanında ayrıca kasten yaralama suçundan da mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de, sanığın mahkumiyetine konu 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamında kalan basit yaralama suçunun anılan Kanun'un 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun "cebir" unsurunu oluşturduğu ve aynı Kanun'un 42. maddesi uyarınca kasten yaralama suçundan ayrıca hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, hakaret ve kasten basit yaralama suçlarından kamu davası açıldığı,...38. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli ve 2017/234 Esas, 2020/460 Karar sayılı kararları ile tüm suçlardan sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
Dosya kapsamına göre; sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sırada katılanı kasten yaraladığı ve bu yaralanmanın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında olduğu anlaşılmıştır. Katılanda meydana gelen mevcut yaralanmanın 5237 sayılı TCK’nin 109/2. maddesinde düzenlenen suçun cebir unsuru içinde kaldığı
../..
S/2
gözetilerek sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza tayini gerekmektedir. Mevcut durumda, sanık hakkında aynı eylem nedeniyle hem kasten basit yaralama ve hem de kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulmuş olmasında isabet bulunmamaktadır.
Bununla birlikte, UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; mahkemece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının istinafen incelenmek üzere gönderildiği...Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 29.09.2021 tarihli ve 2021/279 Esas, 2021/1816 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Bozma üzerine dosyanın...38. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/543 Esas sırasına kayden yargılamaya devam edildiği, duruşmasının incelenen işbu fiziki dosyanın dönüşünün beklendiğinden bahisle 07.04.2022 tarihine talik edildiği görülmüştür.
Böylece, halihazırda inceleme tarihi itibariyle mahkemece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararı bulunmamakla birlikte kasten basit yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirileceğinden hukuki ve fiili irtibat nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan yargılama dosyası üzerinden birlikte yürütülmesi gerekmektedir. Bu nedenle kasten basit yaralama suçundan verilen inceleme konusu kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık hakkındaki kasten basit yaralama suçundan...38. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli ve 2017/234 Esas, 2020/460 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.