MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR: Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜMLER:1)İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2018 tarih ve 2016/489 Esas - 2018/176 Karar sayılı kararı ile;
a)Sanıklar Adem ve ... hakkında katılan ...'i kasten yaralama suçundan; TCK'nin 25 ve CMK'nin 223/2-d maddeleri uyarınca ayrı ayrı beraat
b)Sanık ... hakkında katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nin 81/1, 35, 29, 62, 53, 54. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyet
2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.10.2019 tarih ve 2019/949 Esas - 2019/1620 Karar sayılı kararı ile; kurulan hükümlerin tamamı yönünden "istinaf başvurularının esastan reddine" dair kararı
TÜRK MİLLETİ ADINA
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.10.2019 tarih ve 2019/949 Esas - 2019/1620 Karar sayılı kararının katılan sanık ... müdafii
tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;
1) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'i kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden;
Kasten yaralama suçundan verilen beraat kararlarının niteliği gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyizi mümkün olmadığından, katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık ... hakkında katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanık ... ile katılan ... arasında alacak verecek meselesinden kaynaklanan anlaşmazlık bulunduğu, olay günü katılanın borcunu istemek için sanığın iş yerine gitmesi üzerine çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılan ... ve kardeşi ... ile iş yeri çalışanı olan tanık ...'ın da beyanları ile doğrulandığı üzere, sanığın elindeki bıçağı 4-5 kez katılanın karın bölgesine doğru hedef gözeterek savurduğu, bunlardan bir tanesinin katılana isabet ederek batına nafiz kesi omentum ve karaciğerde kesiye neden olup yaşamını tehlikeye soktuğu, acil müdahale ile katılandaki iç organ yaralanmalarının tamir edildiği, olay anında katılanın bıçaklandığının anlaşılması ile katılan ve kardeşi ...'in sanığa müdahale ederek daha fazla eylemine devam etmesine engel oldukları da dikkate alındığında, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, oluşan yaranın yeri ve niteliği de dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.10.2019 tarih ve 2019/949 Esas - 2019/1620 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfının hatalı tayin edildiğine, meşru müdafaa ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşebbüs nedeniyle tayin edilen cezanın fazla olduğuna, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.