MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR: Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama
HÜKÜMLER: 1) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/11/2017 tarih ve 2016/315 Esas, 2017/365 Karar sayılı kararı ile;
Sanık ... hakkında;
a) Katılan ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK’nin
81/1, 35/2, 29, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası, hak yoksunluğu, mahsup, müsadere uygulanmasına,
b) Katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 44. maddesi uyarınca zkarar verilmesine yer olmadığına,
2) Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/02/2019 tarih ve 2018/803 Esas,
2019/369 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı kurulan hükme yönelik "istinaf başvurusunun esastan reddine",
b) Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı kurulan hükmün kaldırılarak; 5237sayılı TCK’nin 86/1-3(a-e), 87/1-c-son, 62/1, 53, 63.maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası,hak yoksunluğu, mahsup uygulanmasına, dair karar.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/02/2019 tarih ve 2018/803 Esas, 2019/369 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.
Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, ilk derece mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından ise mahkumiyetine karar verildiği, Ceza Genel Kurulunun 20/03/2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına yönelik karara karşı sanık müdafii, katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile yapılan inceleme neticesinde; "Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... hakkında katılan ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün kaldırılarak; 5237 sayılı TCK’nin 86/1-3(a-e), 87/1-c-son, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası, hak yoksunluğu, mahsup uygulanmasına," dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/02/2019 tarih ve 2018/803 Esas, 2019/369 Karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; katılan ...’e yönelik suç vasfının hatalı olduğuna, haksız tahrikten yapılan indirimin az olduğuna, katılan ...’e yönelik eylem hakkında TCK’nin 44. madde hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik uygulanması gerektiğine, katılan Bakanlık vekilinin; sanığın Melek’e yönelik eyleminin eşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçu olduğuna, suç vasfının hatalı olduğuna, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/09/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.