MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER: 1)Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2014 tarih ve 2013/465 Esas, 2014/317 Karar sayılı kararı ile;
a)Sanık ... hakkında; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası,
b)Sanık ... hakkında; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,
Hükümlerin sanıklar tarafından temyizi üzerine;
2)Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 11.11.2019 tarih ve 2019/7753 Esas, 2019/15839 Karar sayılı kararı ile bozulduğu,
3)Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2021 tarih ve 2020/9 Esas, 2021/302 Karar sayılı kararı ile;
a)Sanık ... hakkında; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası,
b)Sanık ... hakkında; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 62, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.
TEMYİZ EDENLER: Sanık ..., sanık ... müdafii
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ... 'ya yönelik kasten yaralama suçunun; sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerine ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ...'nın; lehe hükümlere, sanık ... müdafiinin; suçun uzlaşmaya tabi olduğuna, haksız tahrik nedeniyle üst sınırdan indirim uygulanması gerektiğine, suçun zamanaşımına uğradığa yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine,
Ancak;
1)Hükmün verildiği son oturumda sanık ... SEGBİS ortamında hazır bulunduğu halde, savcının esas hakkındaki mütalaasına karşı savunması sorulmayarak ve yine hükümden önce son söz sanığa verilmeyerek 5271 sayılı CMK'nin 216. maddesine aykırı davranılması suretiyle sanık ...'nın savunma hakkının kısıtlanması,
2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; ... de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih, 2014/8-145 Esas ve 2015/145 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması gerektiği ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezaların şahsileştirilmesi gerekirken, mağdura karşı eylemin kimin tarafından işlendiği, sanıkların eyleme hangi şekilde iştirak ettikleri, mahkemenin oluşa ilişkin kabulü, denetime olanak verecek şekilde gösterilmeden eksik ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.